vrijdag 27 februari 2009

uit de serie GratuiT



De VerBinDing:
GOMPIKNOR zegt: 'in de lijn tussen twee punten manifesteert zich de verbinding [dit zegt niets over de inhoud] in de punt zou zich jouw universum kunnen manifesteren ... mmm ... openbaren [denkend aan onze minister-president - jammerfactor 8]
morgen is echt niet het logisch gevolg van vandaag ... wanneer het over inhoud gaat! denk toch 's na! je moet er echt wel iets voor doen om jouw goud te kneden ... couch potato, per definitie nog geen Oblomov, die dacht immers na - ik koester die gedachte

woensdag 25 februari 2009

Oma's Tapijt



veel ge-L.O.L.

de beste manier om complexe vormen uit de werkelijkheid te vertalen in een 2-dimensionale kwaliteit [populistisch gedacht: een Cross-Over van divergerende entiteiten te klaren] is het toepassen van een rationeel kader
hoe ga je te werk:
zoek op intelligente wijze - waarin de verrassende observaties zich in haar nieuwe hoedanigheid kunnen manifesteren, m.a.w. deze herkende kwaliteiten zich op hun best kunnen uiten - dit is van het allergrootste belang, het gaat immers over het 'moment' - ik roep: het 'nu' - dat ben jij!

terzijde: de werkelijkheid dient in al haar volheid genoten te worden, anders gaat significante informatie en derhalve het potentieel aan ultieme belevingsgradatie verloren

ergo: dit dient men te allen tijde te voorkomen ... immers diezelfde werkelijkheid kan zich gezien de pijnlijke of lauterende ervaringen ook omni-coherent gedragen [dus niet]

teneinde al deze sferische abberaties van de geest te voorkomen is het ten sterkste aan te raden om in situaties als onderhavige, de analitische intentie als baken te koesteren en de brongegevens als significante signalen ernstig te nemen

in dit geval [zie plaatje] een metrisch schaalproportioneel stramien, die op minutieuze wijze een parameter vormt
teneinde kwaliteit van de ruimtelijke condities ... in vertaalde vorm te communiceren - alles ten dienste van de beeldende wetenschap - mijn kunst uiteraard

met grijns en hartelijke wenkingen
winston

dinsdag 24 februari 2009

pop

maandag 16 februari 2009

donderdag 12 februari 2009

'het huis waarin ik woon'


tekening samen met Jòrike tijdens de Kunstkoepel in Hartesteyn
wanneer je de gebaande paden verlaat
no more chasing pavements

MobileTears

zondag 8 februari 2009

Le Fandango


Pierre Chasselat (1753-1814)

What You See Is What You Are


pikant opgediend lauwwarm kaasje op een bedje van groen allerlei ... versiert met vrolijke nootjes

zonderBloem

zaterdag 7 februari 2009

visite


l'ancien propriétaire avec une de ses filles a été invité à thé

donderdag 5 februari 2009

eetsmsakelijk


'Ober ...! - er zit een vlieg in mijn soep'

woensdag 4 februari 2009

Ingrun modeltekening


mooi 'weeffoutje' door de scanner

dinsdag 3 februari 2009

maandag 2 februari 2009

stuk van vrouw ...



uit A GUN FOR HIRE
detail van foto Helmut Newton
[Berlijn 1920 -L.A. 24 januari 2004]

zondag 1 februari 2009

3 met hek


a.d. rand v. A'dam

zaterdag 31 januari 2009

lov'>lov'>lov'


tsja ... 'n beeld dat naklinkt ... 'n Gouden Schat!

vrijdag 30 januari 2009

Ful• Fil• Ment> laPalma - Truth

open brief aan Rinke om te bedanken ...

...

Rinke mijn beste,

ik heb besloten mijn bericht aan jou tot een open brief te maken, omdat de inhoud eigenlijk voor al die studenten geldt van toen [honderden helaas]... de specifieke stukken voor jou zijn hierin sowieso verdisconteerd - dus dat bijt niet!
wat een prachtig mooi boek: 'Piercing the Spirits' ... en nu geworden tot een geschenk voor mij ... nog mooier! [Huib gaf de boodschap door - 'n paar dagen geleden( galerie de 7eHemel-Velp)] ik had het nog nimmer bekeken en leende het even omdat ik nieuwsgierig was, van Annemieke en Huib, welnu: ik geniet er nog steeds van >
mijn tijd - N.U. - is vervult van tonen door jouw gebaar: geluiden allerlei - het voelt vol en prettig - deze echo's van de 'academie-tijd' die zachtjes herinneringen influisteren. [de laatste stappen als docent daar klonken ruim 20 jaar geleden] ik snuffelde even door oude agenda's en zag in mijn aantekeningen bij werkbesprekingen uit deze zeventiger en tachtiger jaren - dierbare twarrelingen - 't ging eigenlijk altijd over hetzelfde: hoe kon ik mijn studenten dichter bij hun kern brengen, met behulp van mijn filosofisch en tegelijkertijd oerpraktisch bewustzijn [kroonverkenner cum laude: van morse tot survival in onherbergzaam ... tot mijn zestiende, daarna basta] gesteunde multidisciplinaire 'Bouille-à-Baisse', en die 'drive' laten zien in zijn kern ... en mee helpen te laten klinken, met alle gereedschappen die ik ze toen kon aanbieden - het zijn allemaal unieke verhalen vol en vervuld van schoonheid ... alle studenten zijn los gekomen uit hun verschillende contexten - vice versa - alles dwarrelt in de rondte de rijkdom van die zwerm: 'dit-bericht' is dan ook mijn gedachte nu, weet je nog!:
het herbergt de waardering, daardoor ook de dankbaarheid van de bewandelde weg ... als een soort centraal perspectief leidt dit tot de verdichting van mijn geïdealiseerde herinnering wellicht, maar dat bomt niet. ha! lumière - lux! Reminiscenties van mijn absolverend bewustzijn, 'n gedachtesoep, overgeleverd aan de willekeur van het ... oh zo private semantisch moment - à bout portant (plotsklaps) openbaart zich zijn duiding ...: wat is zijn draagkracht? kan het zich in een andere vorm manifesteren? In 'n beeld wellicht of in een goed gesprek of gedicht of anderszins? ... dan pas kan het overleven - eventueel herkend worden door een verwante geest.

Waar zijn ze overigens, willen de 'verwante geesten' wel lastig gevallen worden door mijn breinruis: nescio quis (ik weet niet wie) Is deze ruis niet gelijk aan een bekend deuntje: 'n hitsong - une tube?
Hoe ernstig kan de waarheid zijn en tegelijkertijd met een brede glimlach verwelkomd worden? ... zijn nouveautés - de nieuwe gedachtes - als etherische snuifjes en kunnen de nadreunen als maagvulling of -krampen of -stoten genuttigd of slechts verdragen worden?

Eigenlijk is het - als ik het nu nalees slechts een omschrijving van 'mijn appeltaart' terwijl iedereen allang weet hoe die smaakt en dat weet jij natuurlijk ook [ik vind het overigens nooit erg het goede en aangename telkenmale te herhalen] in dat geval stuur ik je dan toch maar 'n puntje met dank ... het zijn enkele associatieve 'Emblemata' op mijn weblog voor jou als 'bevriezing van het voorafgaande gebrabbel - ik hoop dat je ervan geniet ... 'n klein gebaar ...

en je bent natuurlijk van harte welkom met jouw lief Gerda in 'De Koning van Bohemen', ik de hofnar zal je met graagte begroeten of bij gelegenheid in de 'Belle Dame de Riez' dan doe ik mijn Provencaalse buiging

warme groet
W'

P.S. dit stuk omvat ook 'n eerdere gedachte: Toch laat ik het maar zijn ... want als ik mijn werkelijkheid niet aanraak bestaat hij wellicht niet
[ik scheen het te moeten laten herklinken ...]

winston - Riez, 11 augustus 2008

'La Belle Dame de Riez' Hôtels des Gypseries • 1598
27 Grand'Rue • 04500 RIEZ
Alpes-de-Haute-Provence
+33 49277 7277

huize 'De Koning van Bohemen'
Waterstraat 51A • 7201 HM ZUTPHEN
+31 575 549455

w@salotto.com
www.salotto.com

DIVINI AMORIS


schilderijtje 7x7cm voor mr. Kim op Sint Maarten
met navelstreng - avec cordon ombilical







ODIT MORAS.

Ambros.
Hoc habet impatiens Amor, vt quem desiderat,
semper inuenire se credat.

Nescit tarda molimina Spiritus sancti gratia, cuius
præcipuus fructus Amor est.
Odit Deus dilationem, in voce coruina; amat con-
fessionem, in gemitu columbino.

Repletus amore sancto, dicebat amicus amico, Ego
Deo seruire statui; & hoc ex hac hora; in hoc loco aggredior.
Te si piget imitari, noli aduersari.

No tiene tibieça Amor
En soccorrer al amigo
Que lleba brasas con sigo.


>
De ziel van haer de traegheyt slaet,
Als vijant zijnde van’t verlanghen,
Haer liefde gansch niet toe en laet
Een lancksaem werck, of traghe ganghen:
De traegheyt heeft des doots natuer,
Is droef, onlustich, en onwaerdigh,
Der liefden aert heeft gheen gheduer,
Is blijde, wacker, ende vaerdigh.

l’Amour chasse toute demeure,
Et fuyant la tardiueté
Veut aussi tót, à la mesme heure,
Estre receu & imité.
Sus donc que chacun s’esuertue
Et sans plus s’arrester à rien,
Laissons les pas de la tortue,
Et courons apres nostre bien.

kortom:
Ze haat uitstel.
De ongeduldige liefde heeft als eigenschap dat ze altijd gelooft te zullen vinden naar wie ze verlangt.
De genade van de Heilige Geest waarvan de voornaamste vrucht de Liefde is, zet zich altijd met kracht in.
God haat uitstel zoals een raaf dat laat horen; hij houdt van de belijdenis die te horen is in het koeren van een duif.
Vervuld van heilige liefde, zei hij tegen zijn vriend: '[...] Ik heb besloten God te dienen: op dit moment, hier waar we zijn begin ik ermee. Heb je geen lust mijn voorbeeld te volgen, verzet je dan tenminste niet.'
De Liefde aarzelt niet om een vriend die hete kolen draagt te hulp te schieten.
De Liefde jaagt op elk gedraal en belaagt de traagheid; hij wil meteen, op hetzelfde moment, worden onthaald en gevolgd. Vooruit, iedereen moet zich inspannen en laten we zonder nog langer op iets te wachten de gang van de schildpad laten voor wat die is en achter ons heil aanrennen.

voor Rinke ... langs deWeg [leTrip] d'Eeuwige

ijs op de ramen


Den Spyeghel der Salicheyt van Elckerlijc

Hoe dat elckerlijc mensche wert ghedacht Gode rekeninghe te doen

Toegeschreven aan:Petrus Dorlandus (1454-1507)

Hier beghint een schoon boecxken, ghemaect in den maniere van eenen speele ofte esbatemente op elckerlijc mensche, ende indem eersten spreect God almachtig aldus:

God
Ick sie boven uut mijn throne
Dat al dat is int smenschen persone,
Leeft uut vresen, onbekent.
Oec sie ic tvolc also verblent
In sonden, si en kennen mi niet voer God.
Opten aertschen scat sijn si versot.
Dien hebben si voer Gode vercoren,
Ende mi vergheten, die hier te voren
Die doot hebben geleden doer tsmenschen profijt.
Och hovaerdie, ghiericheyt ende nijt,
Metten zeven dootsonden vermoghen,
Hoe sidi ter werelt nu voert ghetoghen!
Want mits den zeven dootsonden gemeen
Es op ghedaen, des ick in ween
Ben seker met alder hemelscher scaren.
Dye zeven duechden, dye machtich waren,
Sijn alle verdreven ende verjaecht;
Want donnosel heeft mij seer gheclaecht,
Elckerlijc leeft nu buyten sorghen;
Nochtan en weten si ghenen morghen,
Ick sie wel: hoe ic tvolc meer spare,
Hoet meer arghert van jare te jare.
Al dat op wast arghert voert.
Daer om wil ic nu, als behoert,
Rekenninghe van Elckerlijc ontfaen.
Want liet ic dye werelt dus langhe staen
In desen leven, in deser tempeesten,
Tvolck souden werden argher dan beesten,
Ende souden noch deen den anderen eten,
Mijn pure ghelove is al vergheten,
Dat ic hem selve gheboot te houden;
Het cranct, het dwijnt, het staet te couden,
Daer ic so minlijc om sterf die doot,
Ontsculdich, onder bedwanc oft noot,
Om dat ick hoepte, dat si bi desen
Mijnder eewigher gloriën ghebrukich souden wesen,
Daer ickse seer toe hadde vercoren.
Nu vinde ick dattet als is verloren
Dat icse so costelic hadde ghemeent.
Hoe menich goet ic hem vry heb verleent
Uut mijnder ontfermherticheydens tresoor,
Dat hem recht toe hoort; nochtans sijnse soe door
Ende verblent int aertse goet,
Als dat justicie wercken moet
Aen Elckerlijc, die leeft zo onvervaert.
Daer sidi, mijn Doot, die niemant en spaert!
Coemt hier! hoort wat ic u sal vermonden
DIE DOOT
Tuwen beveele in allen stonden,
Almachtich God! Segt u beheet.

GOD SPREECT
Gaet hene tot Elckerlijc ghereet,
Ende segt hem van mijnen twegen saen,
Dat hi een pelgrimagie moet gaen
Die niemant ter werelt en mach verbi,
Ende dat hi rekeninghe come doen mi
Sonder vertrec; dat mijn gebot.

DIE DOOT
Het wert ghedaen, almachtich God.
Ick wil ter werelt gaen regneren.
Oeck sal ic rasschelijc, sonder cesseren,
Tot Elckerlijc gaen; hi leeft so beestelic
Buten Gods vreese ende alte vleeselick.
Voer God aenbidt hi deertse goet,
Daer hy deeuwighe vreuchde om derven moet.
Daer wil ic tot hem gaen met snellen keere.

zo klinkt het begin!
mmm ... oh schoonheid