montage Sol LeWitt in Pompidou

Dessins muraux de 1968 à 2007
Jusqu'au 29 juillet 2013
Le Centre Pompidou-Metz présente une rétrospective sans précédent en Europe de l’artiste conceptuel américain Sol LeWitt (1928-2007).

dertig jaar geleden

figuur in stroom als mijzelve ... aug 1982

uitzicht

tissue

TTST verlengd tot 10 november

Nationale Bokbierdag Zutphen

7 oktober 2012
duur 14':14''

De beoogde schoonheid is de wijze waarop het opgenomen is: vanuit een enkel standpunt: de optocht komt daadwerkelijk sec voorbij, Wel met de hand gefilmd - dat geeft een levendig beeld - anders ziet het eruit als opgenomen door een bewakingscamera. De beeldsemantiek wordt daardoor 'menselijk'. De verwachting: 'what's next' wordt door deze beeldinstelling versterkt; het publiek ademt dat ook mee door hun gedrag. De fascinatie, hongerigheid van de fotografen is aandoenlijk.
Ook wordt op deze wijze van filmen de oubolligheid benadrukt, dat niet wegneemt dat het geheel 'n amusant schouwspel is.

Ruim 14 minuten is ook nodig ... om het karakter van een optocht, ook in het kijkgevoel op te roepen.

De organisatie schrijft enthousiast op hun site:
http://www.bokbierdag.nl

Bedankt voor een fantastische dag!
De zestiende Nationale Bokbierdag was een zonovergoten feest. Al bij het inspannen van het optocht op het Noorderhaventerrein vanochtend was het erg druk. Dat was een voorbode voor een prachtige dag. Kort na de opening van wethouder Hans La Rose stroomde de markt vol en draaiden de biertaps overuren.
Langs de route van de optocht stond het overal rijen dik. Hoeveel mensen er uiteindelijk geweest zijn, is moeilijk te schatten, maar dat het er in totaal ruim meer dan 100.000 zijn geweest staat vast.  Tegen zevenen waren heel wat vaatjes leeg en had iedereen goed van het nieuwe bokbier kunnen proeven. Niet veel later liep de stad leeg en keerde de rust weer terug, na een hectische en zeer geslaagde dag.

bokbierdag

acht span shires van Wouter Hazeleger:

barrel

de eigenaar - 'n bokbiertapper - vroeg of ik niet tegen zijn 'net gekochte' auto wilde leunen, hij was er nogal zuinig op ...

Deventer lucht

MMKA

Biënnale Gelderland 2012

het werk van Roland Schimmel omarmt door de sculptuur van René Roeten, in de mooiste zaal van het museum

Jan Mankes - vaste collectie: altijd weer prachtig om te zien

een onderonsje met de bezoekers

Het Gelders Balcon:

Marc Outjers

Noorderhaven Zutphen

't Koelhuis

't Pakhuis

Het Koor

Albert Cuypmarkt

openingstoespraak

't voor mij bedoelde stukkie door Josephine, dochter van José Busch,

mijn collega exposant ... met dank voor 't klinkend exposé ...

Ik begin met Winston Huisman: ik ga me enigszins op glad ijs begeven, aangezien ik pas zeer recent kennis heb gemaakt met zijn werk. Wel heeft Winston het me makkelijk gemaakt doordat ik een prachtige introductie kreeg op je zeer goed gedocumenteerde website.

Winston Huisman is, terecht denk ik, wel eens de ‘Master of Motion’

genoemd vanwege zijn voorliefde voor het vastleggen van bewegende modellen. Het is prachtig om te zien hoe fracties van seconden zijn vastgelegd. Niet alleen in zijn schilderwerk, maar ook soms in fotowerk en film door het vastleggen van bewegende objecten, het gebruik van een grove korrel of een lange sluitertijd.

Beweging is niet alleen onderwerp van schilderen, maar tegelijkertijd ook een werkwijze. De beweging van de voorstelling wordt overgenomen in de expressie van het schilderen zelf.

Het meest werd ik getroffen door de serie schilderwerk ‘De Maat der dingen’. Deze werken zijn gemaakt op verschillende momenten in de tijd. Hierdoor lijken twee momenten te versmelten, samen te vatten.

Deze serie nodigt uit om na te denken over de mogelijkheden die open liggen als je twee verschillende momenten in  tijd, en misschien ook wel plaats, samen zou kunnen brengen. Dit stelt je in staat om je te verbinden met iedereen en overal. Een gedachte die me aanspreekt.

In de media is je werk al in verband gebracht met het werk van De Kooning. Met name de wijze van expressief schilderen. Ik zie in je werk ook raakvlakken met een kunstenaar wiens werk ik zeer bewonder: Francis Bacon. Je ziet in enkele van zijn schilderijen dat de lichaamsgrenzen te buiten gegaan worden. De contouren van het lichaam doen er niet langer toe: je ziet de inwendige vloeistoffen ook buiten het lichaam. Dit herken ik in het werk van Winston: de ruwe streken vatten niet alleen een beweging. Ze lijken soms materie te zijn. Ze zijn niet transparant maar zijn volumes met een bepaald gewicht en massa. Een dansend lichaam lijkt hierdoor bijna letterlijk de ruimte te vullen met meer van datzelfde lichaam. Het onderscheid tussen lichaam, lichaamsgerelateerde zaken en omgeving is niet strikt meer te maken.

Wat de beide  kunstenaars in deze tentoonstelling met elkaar verbindt is de volledige overgave. Waar dit bij Winston Huisman de overgave is voor het bewegende model is daar kunnen we bij Jose Busch spreken van een volledige overgave aan de steen. Stenen dienen zich aan en het lijkt erop of de steen  jou kiest en voor zichzelf al een vorm voorzien had.

Hoe steen en fladderend Naakt beroeren …?

Busch & Huisman

'n een prachtige presentatie bij AnsArt Arnhem

twee kunstenaars die elkaar versterken:

'elkaars kracht tot vorm verworden'

anders gezegd

het draagmobiel van ieders verbeelding

in steen of 'prut' op papier

totaal aanwezig 

in Ans' galerie

wat 

gebeurt ?

schoonheid

in al z'n pracht

de liefde voor materie

in zijn oer vervat in steen

spraak gekregen door José

die haar levensgang kon laten klinken in die vorm

een groots eiland van twinkelingen vormt het hart dat wij brengen     •

in een tentoonstelling met mijn geblaat aan de muren

die gaan over unieke kleine 'grootse' momenten

voor door niemand anders dan ik beleeft

op dat doek of op 'n stukkie papier

rommel of wat dan ook

opdat zij zijn

'n ode

aan ons bestaan toch?
beleefd knikgraag of
aanmenooitniet
anders

u bepaalt 't

winston

uitnodiging expositie

knuffel

op speciale plaatsen voor mij in de wereld laat ik knuffels van mijn moeder achter - ze overleed 10 jaar geleden - ik maak er dan een foto van - vandaag in Martelange B/Lux. dan lijkt het net alsof ze die actie deelt ... hoop dat mijn papa knipoogt - dat duwt me dan weer een weinig de goede kant op, dan vier ik weer een beetje het leven

salon le soir

modeltekening

lijntje

nieuw werk

huid atelier

deux volets & des tomettes de Salernes 16ièmes